Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Brian May

Red Special i Sprzęt

logo


Budowa

Układ elektryczny

Wzmacniacze

Efekty gitarowe

Kostka ;-)

Repliki

W wieku 16 lat Brianowi nie wystarczała już zwykła gitara akustyczna z przetwornikami. Chciał mieć prawdziwa gitarę elektryczną, najbardziej marzył o bardzo popularnym wtedy Fenderze Stratocasterze. Niestety, albo na szczęści, ani jego, ani jego rodziców nie było na taką gitarę stać. Więc 1962 Brian i jego ojciec Harold wpadli na pomysł skonstruowania własnej gitary. I tak też się stało. Brian z ojcem mieli duże doświadczenie w majsterkowaniu więc z zadaniem sobie poradzili.

Do zbudowania gitary zostały użyte praktycznie tylko materiały znalezione w domu. Jedynymi zakupionymi elementami były jednocewkowe przetworniki Burns Tri Sonic. Brian zbudował wprawdzie własne, które brzmiały dobrze, ale wprowadzały dużo szumu. Szyjka Red Special, bo tak została nazwana gitara, powstała z mahoniowego drewna ze wspornika 100 letniego kominka (dlatego gitara bywa nazywana Fireplace) wyrzuconego przez znajomych Briana.. Dobór materiału był powodem większej (46 mm) niż typowa (41-43 mm) szerokości szyjki, na której gra się trudniej i podobno mało osób potrafi robić to dobrze. Większy był też rozstaw strun – 34 mm. A cała szyjka była bardzo gruba – 29 mm przy pierwszym progu i 31 mm przy 12. Gitara Briana posiada z progiem zerowym 24 progi, a długość menzury to 61 cm. Chwytnia gitary została wykonana dębowego drewna i jest pomalowana na czarno. Sprężyny do systemu tremolo wzięto z motoroweru. Progi oznaczono perłowymi guzikami znalezionymi gdzieś w akcesoriach do szycia mamy Briana. Dźwignia do vibrato została zrobiona z drutu do szycia. – ciekawe co na to mama Briana ;-)


Szyjka gitary jest połączona z korpusem przez wystający fragment dopasowany do prostokątnego otworu, który kończy się przy przetworniku. Szyjkę oprócz kleju mocuje śruba widoczna na spodzie gitary, podtrzymuje ona też pręt, który usztywnia gryf.


Środkowa część korpusu gitary powstała z dębowego stołu, a reszta z dwóch płyt  - wydrążonych tak, aby w środku gitary powstało małe pudło rezonansowe. Wszystkie drewniane części po złożeniu zostały pokryte mahoniowym fornirem, pomalowane na czerwono i polakierowane. Brian powiedział, że małe pudło rezonansowe w środku dawało większy rezonans niż zwykła gitara elektryczna, ale mniejszy, niż półakustyczna.

System vibrato, który obniża dźwięk o oktawę, a następnie wraca do pozycji początkowej jest zbudowany z sześciu aluminiowych mostków przykręconych bezpośrednio do korpusu. Każdy z nich podpiera stalowe siodełko w kształcie walca – to rozwiązanie obniża tarcie i można było dłużej utrzymać dany strój.Red Special Ręcznie wykonany klocek tremolo obracał się w stosunku do ostrza noża schowanego pod fornirem. W powszechnie stosowanym systemie tremolo Stratocastera naciągającego sprężyny po pociągnięciu za wajchę w Red Special płyta ściskała dwie mocne sprężyny o regulowanym naprężeniu wzięte z zaworów motoroweru. Dzięki temu, że kąt nachylenia główki jest mały (4 st.), a nacisk na maszynki jest bezpośredni tarcie strun o elementy gitary było bardzo małe, struny łatwo powracały po użyciu vibrato.


Po skonstruowaniu części mechanicznych do zrobienia zostały jeszcze elementy elektryczne. O przetwornikach już wspomniałem (Burns TriSonic). Przed założeniem zostały one polakierowane, aby zmniejszyć ich czułość – bez tego wychwytywały za dużo dźwięków z otoczenia. Przetworniki zostały połączone nietypowo, czyli szeregowo, podczas gdy zwykle łączyło się je równolegle. Gitary można używać jedynie, gdy włączone są co najmniej dwa przetworniki.. W Red Special na aluminiowej osłonie razem z potencjometrami głośności i barwy dźwięku do każdego z nich założone były dwa przełączniki. Ich ustawienie i połączenia były dosyć nietypowe. Pierwszy włączał dany przetwornik, drugi służył do odwracania fazy fali dźwiękowej. Kiedy przetworniki działają w zgodnych fazach dźwięk gitary jest pełny i gruby, w fazach przeciwnych wyższy i cieńszy. Jest 21 kombinacji ustawień przełączników, ale praktycznie 13, bo częsć ustawień daje ten sam dźwięk. Kiedy dwa przełączniki fazy są w ustawieniu zgodnym, można każdy z nich przełączyć, a dźwięk będzie taki sam, sytuacja oczywiście będzie podobna, kiedy przełączniki będą ustawieniu przeciwnym.


Przełączniki


Najczęściej używane przez Briana ustawienia to:


Przystawka środkowa i przy mostku w zgodnych fazach - najczęściej wykorzystywne ustawienie. Występuje m. in. w „Tie Your Mother Down”, "Hammer To Fall”, "One Vision", “Fat Bottomed Girls” oraz w pierwszym solo z “Brighton Rock”.


Przetwornik przy szyjce i środkowy w fazach zgodnych.


Używany np. w “You Take My Breath Away” i “Leaving Home Ain’t Easy”


Przetwornik przy szyjce i przy mostku w fazach przeciwnych.


Ciężkie i przesterowane brzmienie. Użyte m. in. w „Stone Cold Crazy” i w solówce z “Liar”.


Przetwornik przy szyjce i środkowy w fazach przeciwnych.


Użyte m. in. w solówkach z „Bohemian Rhapsody”, The March of The Black Queen”, czy „Somebody To Love”.


Włączony przetwornik przy mostku.


Wysokie brzmienie i czysty dźwięk.


Są oczywiście jeszcze inne ustawienia, ale tych Brian używał rzadziej lub w ogóle.


Brian powiedział, że gitara brzmi jak coś między Fenderem Stratocasterem, a Les Paulem, którego później ofiarowała mu wytwórnia Trident, Brian jednak używał go tylko jako gitary zapasowej, bo z dzieła stworzonego razem z ojcem był bardzo zadowolony.


Wzmacniacze:


Najczęściej używanym prze Briana wzmacniaczem jest legendarny lampowy VOXVOX AC 30 AC30. Wzmacniacz klasy A, często używany, ma głębokie i mocne brzmienie. Kiedy Brian gra, głośność jest zawsze ustawiona na makskimum, a jest kontrolowana tylko potencjometrem na gitarze. Na koncertach jest używany zestaw 12 takich wzmacniaczy, ale zawsze pracują tylko trzy, podczas gdy reszta „odpoczywa”.  Drugim używanym „piecem” gitarowym jest Deaky Amp – Deaky Ampzbudowany przez Johna Deacona (basistę Queen) ze zwykłego wzmacniacza HI-FI. Jest używany do „orkiestracji” np. „Procession”, czy „God Save The Queen”.


Efekty gitarowe:


- Dallas Rangemaster - treble booster (usuwa basy). Używany na wszystkich płytach w latach 70. Prawdopodobnie Brian zgubił go na którymś z koncertów pod koniec 1979r.

- Pete Cornish Treble Booster -  poprawiona wersja zgubionego Treble Boostera używany w latach późniejszych. Zrobiony przez Peter’a Cornisha.

- Greg Fryer Treble Booster - obecnie używany

- Dunlop Cry Baby - efekt wah-wah. Brian jednak rzadko używał zgodnie z przeznaczeniem - korzystał z niego raczej jako equalizer dla uzyskania bardziej wyrazistych tonów podczas gry przy niskim natężeniu dźwięku. Efekt był wyłączany do "cięższych dźwieków". Najlepiej można go usłyszeć w studyjniej wersji "It's Late" - na samym początku utworu - a także na wstępie "In The Lap Of The Gods" podczas koncertu na Wembley w 1986 roku.

- Boss CE-1 Chorus - lekki efekt typu chorus. Podobno włączony był podczas 60% piosenek w czasie koncertu Queen.

- Foxx Phaser - podobno używany m.in do "We Will Rock You", "BohemianSchemat połączenia efektów gitarowych Rhapsody" i "White Man".

- Rocktron Intelliflex - multiefekt. Brian używał go dla efektów typu chorus i harmoniser. Zastąpił jednostkę Boss'a.

- Pete Cornish preamp – przedwzmacniacz zrobiony przez Petera Cornisha.

- Maestro Echoplex (Tape Delay) Units - podstawowy efekt używany do opóźniania. W trakcie koncertu używał dwóch tych urządzeń. Opóźnienie  ustawione było następująco: delay 1 - 900ms, delay 2 - 1800s. W późniejszych latach efekt ten został zastąpiony jednostkami firmy Bel.

- Bel Digital Audio ADT Digital Delay  - obecnie używane, cyfrowe przez Briana opóźnienie.

- Eventide H3000 Ultra Harmonizer - multiefekt. Używany w latach 90 jako chorus lub harmoniser do uzyskania efektów jak w np. "Chinese Torture”, czy „Rollin’ Over”


Kostka


Brian jako kostki używał… monety sześciopensowej. uważał, ze tradycyjne kostki

moneta

są zbyt miękkie. Monetę zwykle trzymał luźno, a przy spokojniejszych utworach grał palcami. Kiedy takie monety wycofano z obiegu mennica państwowa wytłoczyła ich trochę specjalnie dla Briana. moneta była z jego wizerunkiem i napisem „Back To The Light”

Kopie Red Special




Po tym, jak Brian stał się popularny pojawiło się zapotrzebowanie na repliki Red Special. A jak wiadomo popyt rodzi podaż…


Pierwszą była gitara zbudowana w latach 70 przez japońską firmę Greco. A to wypowiedź Briana z roku 1982 na jej temat "Japońska firma Greco zbudowała gitarę typu Brian May, dokładną kopię. Nazwali ją BHM 900 albo jakoś tak. Podesłali mi egzemplarz. Powiedziałem, 'Dzięki wielkie za przysłanie. Wygląda fajnie, ale w zasadzie nie brzmi za dobrze. Dlaczego nie spróbujemy popracować razem i sprawić, by grała lepiej? Wtedy możecie wrzucić tu moje nazwisko'. Nigdy nie odpowiedzieli. Byłoby miło, gdyby firma prawdziwej klasy zrobiła to dla mnie."

Gitara ta pojawiła się w Good Old-Fashioned Lover Boy z Top of The Pops (1977).


John Birch Brian May

Używana w latach 1977-1982 jako zapasowa. Pewnego razu na koncercie Brian niezadowolony z jej zrzucił gitarę ze sceny, a ta zypełnie się rozleciała, czego Brian nie przewidywał. Gitara tego typu pojawiła się w klipie do „We Will Rock You”.


Kopie firmy Guild


Guild BHM1 (1984)

To pierwsza oficjalna replika. Powstało 300 sztuk. Są w miarę podobne do oryginału, ale tylko wizuanie, więc Brian nie był nimi usatysfakcjonowany. Zastosowano tu przetworniki DiMarzio, które brzmiały dosyć podobnie do oryginalnych. Jednakże gitara nie posiadała w środku komór rezonansowych, więc nie mogła brzmieć jak oryginał. Brian ma trzy takie gitary.


Model 1993 Guild Brian May Signature Series


Model z 1993 roku. Powstało 1000 egzemplarzy w trzech wersjach:


BM01 Brian May Signature/Pro


Najdroższy i zarazem najbardziej podobny do oryginału model. Zastosowano w nim przetworniki Seymour Duncan, które są świetną kopią Burns Tri-Sonic. Korpus i gryf gitary wykonane są  ztych samych materiałów, co oryginał. Pierwsze modele posiadały reprodukcję autografu Briana. Późniejsze modele znane jako Brian May Pronie nie miały wyżej wspomnianego podpisu, ale były produkowane w kilku wersjach kolorystycznych.

BM 01

 

BM02 Brian May Special

 

Model BM02 to mniej wierna kopia. Tańsza wersja BM01. Główne róznice to gryf wykonany z drzewa różanego i mostek wykonany jak w gitarach Gibsona, również przetworniki są inaczej rozmieszczone.

BM 02

 

BM03 Brian May Standard

 

Model BM03 pochodzi nadal z tej samej rodziny co Red Special, ale różni się od oryginału wyglądem i układem eletrycznym. Gryf to drzewo różane lecz bez obudowy na korpusie. Przetworniki były montowane na trzy sposoby. Albo tak jak to było w BHM02 na styl Gibsona (wersja BHM032), na wzór Fendera (wersja BHM033) hybrydowo (wersja BHM031). Wersja BM03 była dostępna w różnych kolorach. Oprócz oczywistej czerwieni była też zieleń, biel i czerń.

BM 03

 

Burns Brian May Signature

Powstał przy współpracy Briana z firmą Burns - celem było zbudowanie w miarę dobrej kopii po przystępnej cenie. Zachowano główne cechy Red Special, jakBurns szeregowe podłączenie przetworników (Burns Tri-Sonic) czy rezonansowe komory w korpusie.

Róznice - przede wszystkim inny system tremolo – to zmodyfikowany system Fendera oraz samoblokujące się maszynki Grover. Korpus wykonano z lipy, z nieco innym rozmieszczeniem komór rezonansowych. Trochę inaczej jest położona wajcha - co jedni uznają za wadę, inni za zaletę. I niestety gitarze brakuje czarnej osłonki obok mostka, co dość znacznie różni ją wizualnie od oryginału.

Burns

 

Dostępne kolory: czerwony, czarny, zielony, niebieski, sunburst
Dostępna również wersja dla leworęcznych.


Cena: 1125 USD
Więcej na www.burnsusa.com.

Niezadowoleni z wygladu tej kopii oraz zmodyfikowanego tremolo powinni zainteresować się zestawami do "upgrade'u" tych gitar - np. firmy SGL.

 

Guyton

GuytonPod koniec 2002 roku brytyjski lutnik Andrew Guyton skontaktował się z technikiem Briana (Pete Malandrone'em)Chciał zająć się remontem pierwszej akustycznej gitary Briana firmy Egmond. W lipcu 2003 zaproponowano mu zbudownie repliki Red Special. W sierpniu Guyton przez dwa dni badał gitarę a następnie wziął się do pracy. Wykonano nawet zdjęcia rentgenowskie gitary, żeby sprawdzić dokładne położenie komór rezonansowych.

Powstało 40 czerwonych replik gitary (na 40.rocznicę) i 10 sztuk w kolorze zielonym nazwanych Green Special. Pierwsze egzemplarze to wręcz doskonałe kopie, wykonywane dokładnie tak, jak zrobił to Brian w latach 60. On sam uważa je za najlepsze.

www.guytonguitars.co.uk.

Guyton

 

K'z Guitar Works Red Special

 

Najwierniejsza dostępna komercyjnie replika Red Special, zbudowana przy konsultacji z Gregiem Fryerem. Wykorzystano te same materiały, zadbano o każdy detal. Przetworniki: Kent-Armstrong Tri-Sonic V. Jak mówią znawcy, gitara brzmi idealnie.

Dostępne kolory: tylko oryginalna Czerwień.

K'z

Brak wersji dla leworęcznych.
Cena: 850 000 jenów (ok. 7800 USD)
Więcej na www.kzguitarworks.com/Englishpages/

Kopie Greg’a Fryer’a

 

Kopia Fryera

Greg Fryer wykonał trzy kopie Red Special na zamówienie Briana. Gitary zostały

nazwane imionami John, Paul i George Burns. Te kopie mają zastąpić używane przez Briana do tej pory gitary wyprodukowane przez firmę Guild.. Brian jest w posiadaniu dwóch gitar - jedna to perfekcyjna kopia prawdziwej Red Special a druga to wersja zrobiona z drewna różanego, brzmiąca trochę inaczej. Trzecią, również perfekcyjną kopię, Greg Fryer zostawił sobie.

Kopia John’a Birch’a

Birch

Angielski lutnik John Birch zbudował kopię specjalnie dla Briana. Gitara miała złoty kolor i wyglądała podobnie do Red Special ale Brian nie był zadowolony z jej brzmienia i pewnego razu, podczas koncertu ją zniszczył.

NIEKOMERCYJNA KOPIA

Japońska  Japońska 2

Na zdęciu świetna niekomercyjna kopia. Prawdopodobnie sprzedana w sklepie z gitarami Kids w Tokyo.

Kopia Mark’a Reynolds’a

Zbudowana w 1997 roku przez by Marka Reynoldsa. Mark razem z Gregiem Fryerem brał udział w pracach nad renowacją prawdziwej Red Special dla Briana. Miał wtedy czas dokładniej jej przyjrzeć. Zdjęcia przedstawiają Marka razem ze swoja kopią w domu Briana. Brian wypróbował dzieło Marka i był zachwycony!

Mark ReynoldsMrak Reynolds2

Brian May Signnature Digitech Pedal

Dla chcących uzyskac brzmienie Briana - firma Digitech wypuściła na rynek multiefekt cyfrowy, pozwalający osiągnąć brzmienia Briana. Jego cena to 200 dolarów. Posiada wiele ustawień:

Mode 1: "Keep Yourself Alive"

Modl 2: "Bohemian Rhapsody"

Mode 3: "Tie Your Mother Down"

Mode 4: "We Will Rock You / We Are The Champions"

Mode 5: "Crazy Little Thing"

Mode 6: "Brighton Rock"

Mode 7: "Winter's Tale / Deacy"

Kiedy będzie więcej informacji, jeszcze coś na ten temat dopiszę.

Tutaj troszkę zdjęć.:


 






Tstankie 2005